Amerika Birleşik Devletleri'nde neden bu kadar çok bekar insan var?

Amerika Birleşik Devletleri'nde neden bu kadar çok bekar insan var?

Amerika Birleşik Devletleri'nde neden bu kadar çok bekar insan var? Ukraynalı bir kadın bunun nedenlerini sıralıyor.

Blog yazarı, Amerika Birleşik Devletleri'nde bu kadar çok bekar insan olmasının nedenlerinden birinin bireycilik olduğunu belirtiyor.

ABD'de sekiz yıldır yaşayan Kristina, "Ukrainian in the USA" adlı YouTube kanalında , şu anda Amerikalı yetişkinlerin yaklaşık %46'sının bekar olduğunu, oysa 50 yıl önce bu oranın yaklaşık %28 olduğunu söyledi.

Ukraynalı bir kadın, ABD'de asansörde, mağazada veya kasada tanımadıkları biriyle sohbet başlatmanın kolay olduğunu, ancak bunun onlarla yakın bir ilişki kurabileceğiniz anlamına gelmediğini paylaştı.

Blog yazarı, ABD'de bu kadar çok bekar insan olmasının nedenlerinden birinin bireycilik olduğunu belirtiyor. ABD'de bağımsızlığın çocukluktan itibaren teşvik edildiğini, bu nedenle genç bir insanın tipik sıralamasının eğitim, kariyer, finansal istikrar, seyahat ve ancak ondan sonra aile kurmak olduğunu kaydediyor.

Dikkat çekici olan nokta, 30, 35 hatta 40 yaşında partneri olmadan yaşamanın sosyal bir başarısızlık olarak algılanmamasıdır.

Ukraynalı kadının belirttiği bir diğer neden ise para. Konut, sağlık hizmetleri, çocuk bakımı ve diğer masraflar, aile kurmayı giderek daha pahalı hale getiriyor.

Verilere göre, ABD'de ilk evini satın alma ortalama yaşı şu anda yaklaşık 40 iken, 1990'ların başlarında bu yaş yaklaşık 28 civarındaydı.

Amerikalılar, yoğun iş yükleri nedeniyle de ilişki kurma konusunda zorluk çekiyorlar; uzun saatler çalışabiliyorlar, hatta iki işte birden çalışabiliyorlar ve işten sonra genellikle buluşmaya veya sosyalleşmeye ayıracak enerjileri kalmıyor.

Ayrıca, arkadaşlar veya potansiyel partnerler birbirlerinden sadece birkaç dakika uzaklıkta yaşıyor olabilir ve trafik sıkışıklığı buluşmayı daha da zorlaştırabilir.

Amerikan kültürünün özelliklerinden birinin de yüzeysel iletişimin kolaylığı olduğu ekleniyor. Yani Amerikalılar kısa sohbetlere kolayca giriyorlar, ancak kısa konuşmalardan gerçek bir yakınlığa geçiş önemli ölçüde daha uzun sürebiliyor.

Kristina Amerikalıları "şeftali"ye benzetiyor: dışarıdan açık ve misafirperverler, ama içlerinde ulaşılması zor, kendine özgü bir "çekirdek" var. Ukraynalıları ise "hindistan cevizi"ne benzetiyor; ilk başta daha çekingenler, ama zaten yakın olarak gördükleri birine daha çabuk açılıyorlar.

Ona göre, durum sık sık taşınmalarla daha da karmaşıklaşıyor. Amerikalılar genellikle eğitim, iş veya daha iyi fırsatlar nedeniyle şehir ve eyalet değiştirmek zorunda kalıyorlar. Bu nedenle, her yer değiştirme sonrasında sosyal hayat esasen yeniden başlıyor; yeni tanıdıklar, arkadaşlar ve randevular.