Mirror gazetesinde yer alan bir habere göre , İngiliz psikolog ve yazar Neil Strauss, sadakatsizliğin genellikle çocuklukta yaşanan psikolojik travmaların bir sonucu olduğunu ve bu travmaların kişinin uzun süreli partneriyle olan ilişkisinden tam olarak memnun olmasını engellediğini belirtiyor.

Strauss, iki yılını flört ortamında geçirdikten sonra, kendi itirafına göre, daha önceki flört yaklaşımlarını yeniden gözden geçirmek zorunda kaldı ve bunları sosyal kaygıyla başa çıkmanın sağlıksız bir yolu olarak nitelendirdi.

Amerikalı podcast yayıncısı Lewis House ile yaptığı bir sohbette Strauss, potansiyel bir aldatıcıyı önceden tespit etmenize yardımcı olabilecek işaretlerden bahsetti. Özellikle, aşırı duygusal kaynaşma veya kişisel sınırların bulanıklaşması olarak tanımlanabilecek psikolojik bir kalıp olan "iç içe geçme" olgusunu ele aldı.

Psikoloğa göre bu, çocukluk döneminde kişinin kendi çocukluk ihtiyaçlarının önemini ebeveynlerinden yeterince görmediği için onların ihtiyaçlarına aşırı derecede odaklanması durumunu ifade eder.

Strauss, benzer deneyimlere sahip kişilerin yetişkinlikte aynı ilişki modelini partnerlerine aktardığını ve "kurtarmak" veya değiştirmek istedikleri birini seçtiklerini savunuyor. Başlangıçta bu rol onlara öz saygı duygusu veriyor, ancak zamanla bu durum değişebiliyor.

Psikolog, "Bir süre sonra artık bu kişiye gerçekten yardım edemezler, onu kurtaramazlar veya değiştiremezler ve tıpkı ebeveynlerine duydukları gibi ona karşı da kin beslemeye başlarlar; onu uzaklaştırırlar, aldatırlar veya başka yıkıcı davranışlarda bulunurlar. Kendilerini kapana kısılmış hissederler," diye açıklıyor.
İlginç bir şekilde, bu röportajı izleyenlerin görüşleri ikiye ayrıldı. Bazı kullanıcılar Strauss'un sözlerinde kendi deneyimlerini tanıdıklarını söylerken, diğerleri açıklamalarını doğru buldu.

Aynı zamanda, uzmanın teorisi eleştirilere de maruz kaldı. Bazı yorumcular, tanımladığı davranışın mutlaka sadakatsizliğe yol açmadığını belirterek, vardığı sonuçlara katılmadılar. Diğerleri ise Strauss'un aslında duygusal kaynaşmayı değil, farklı bir psikolojik olguyu, yani bir kişinin ilişkide eşit bir ortak olmaktan ziyade geleneksel bir baba veya anne rolünü üstlenme eğilimini tanımladığını öne sürdüler.

Yorumlar