Bilim insanları, evcil kedilerin yerel ekosistemler için tehdit oluşturabileceğinden endişe duyuyor.

Evcil kedilerin yerel yaban hayatı üzerindeki etkisi, boyutlarının düşündürdüğünden çok daha büyük olabilir. Science Blog'a göre, altı ülkeden 925 evcil kedi üzerinde yapılan bir çalışma, çoğu hayvanın çok sınırlı bölgelerde avlandığını ve bu durumun bazı bölgelerdeki toplam etkilerinin vahşi yırtıcılarınkiyle karşılaştırılabilir olabileceğini ortaya koydu .

Kuzey Carolina Eyalet Üniversitesi'nden Roland Case'in öncülüğünde yürütülen çalışmada GPS takip cihazları kullanıldı. Altı farklı ülkeden kediler çalışmaya katıldı, ancak hayvanların büyük çoğunluğu Amerika Birleşik Devletleri, Büyük Britanya, Avustralya ve Yeni Zelanda'da yaşıyordu.

Yapılan araştırmada, tek bir kedinin kullandığı ortalama alanın sadece 3,6 hektar olduğu ortaya çıktı. Kedilerin çoğu evlerinden 100 metreden fazla uzaklaşmıyordu ve tüm örneklemdeki kedilerden sadece üçü bir kilometrekareden daha büyük bir alanda dolaşıyordu. Bu arada, özellikle çakallar olmak üzere daha büyük yırtıcıların varlığının evcil kedilerin hareket alanını önemli ölçüde etkilemediği görüldü.

Araştırmacılar ayrıca öldürülen av hayvanlarının sayısını da değerlendirdi. Kedi sahipleri ayda ortalama 3,5 hayvanın eve getirildiğini bildirdi; bu da yılda yaklaşık 42 hayvana denk geliyor. Ancak araştırmacılar, kedilerin avlarını her zaman eve getirmediği için bunun öldürülen av hayvanlarının gerçek sayısının sadece bir kısmı olduğunu buldu. Tipik bir kedinin yılda 50 ila 139 hayvan öldürebileceği tahmin ediliyor.

Araştırmaya göre, küçük avlanma alanı sorunun önemli bir parçasını oluşturuyor. İzlenen kedilerin dörtte üçü zamanlarının en az %90'ını insan eliyle değiştirilmiş alanlarda (yerleşim alanları, bahçeler, yol kenarları ve otoparklar) geçiriyor. Benzer büyüklükteki vahşi yırtıcılar genellikle 11-1250 kat daha büyük bölgeleri işgal eder. Bu nedenle, tek bir kedinin baskısı küçük bir alanda yoğunlaşıyor.

Diğer araştırmalar, sahiplerin avlanma faaliyetlerinin tamamını görmediğini göstermiştir. Georgia Üniversitesi'nden araştırmacılar 55 kediye kamera yerleştirdi ve avlanan hayvanların sadece %23'ünün eve götürüldüğünü tespit etti. Hayvanların neredeyse yarısı öldürüldükleri yerde bırakıldı, geri kalanı ise hemen yenildi.

Araştırmacılar ayrıca kedileri tamamen evde tutmadan avlanmayı azaltmanın yollarını da test ettiler. 355 kedinin katıldığı 12 haftalık bir deneyde, birincil protein kaynağı olarak et içeren bir diyete geçilmesi av sayısını %36 oranında azaltırken, günlük 5-10 dakikalık oyun seansları av sayısını %25 oranında azalttı.

Araştırmacı Robbie MacDonald, "Sahipler kedilerin ne yapmak istediğini değiştirebilir" dedi.

Aynı zamanda yapılan gözlemler, zil takılı bir tasma takmanın belirgin bir etkisinin olmadığını gösterdi. Renkli tasma pedleri yakalanan kuş sayısını azalttı ancak memeli avcılığı üzerinde hiçbir etkisi olmadı.

Yorumlar